औसत प्रवासको जिन्दगी

 बिहान,

जुरुक्क उठ्यो । बाथरुम छिऱ्यो । किचेनमा आएर अम्लेट फट्कारेर पाउरोटीमा डाम्यो । भुक्लुक्क चिया उमाल्यो । खायो पियो, लुगा लगायो, भात छ भने प्लास्टिकको डब्बामा पोको पाऱ्यो, झुण्ड्यायो अनि ड्याम्म ढोका लगायो । दौड़ियो ‘सब वे’ (ट्रेन स्टेशन) तिर हतारहतार । किनकी, समयमै काममा पुग्नु छ ।

साँझ,

कामबाट घर फर्किन हतार । भात रित्तिएका खाली डब्बा झुण्ड्याउँदै ‘सब वे’ तिर दौडियो । घर पुग्यो, ढोका खोल्यो, ड्याम्म ढोका बन्द गऱ्यो । न कोही छिमेकीलाई “काका संचै ?” भन्नु छ न “म पनि भर्खर कामबाट आईपुगे” भनेर सुनाउनु छ । न “भाउजुलाई कस्तो छ अहिले ?” भनेर सोध्नुपर्ने छिमेक छ न “बजारमा काउलीको भाउ पनि कस्तो ह्वात्तै बढेको” भनेर सुनाउनु पर्ने मान्छे नै भेटिन्छ । न सुनिदिने मान्छे छ न आफुलाई सोधिदिने मान्छे हुन्छ । सबै आ-आफ्नै धुनमा, सबै आ-आफ्नै पारिवारिक संसारमा ।

खाली डब्बा किचेनको सिन्कमा राखेर सोफामा भ्यात्त पसारियो । टिभी खोल्यो वा मोवाईलमा फेसबुक खोल्यो । बेलुकीको खाना र भोलि बोकेर लाने खानाको जोरजाम गऱ्यो । नेपाल र आफु बसेकै ठाउँमा साथी भाईहरुलाई फोन लगायो ।

एकछिन खुसी भयो, फेरि मनमा कुरा खेलायो । खाना खाएर बेडमा सुत्न गयो । कुनैबेला भुसुक्क निदाईन्छ, कुनैबेला रातभर मनमा कुरा खेलेरै बित्छ ।

बिहान फेरि सूर्य उदाउँछ । त्यही रुटिन दोहोरिन्छ ।

औसत प्रवासको जिन्दगी, फेसबुकमा ‘एडिट’ गरेर टाँसेको फोटो जस्तो चाहीं छैन है !

आलीसान भबन, ठुला र चौडा कोठाहरु, आधुनिक मोडलका टि भि , साउण्ड सिस्टम, वासिङ्ग मेसिन, प्रसस्त पानी, ग्यास, २४ सौ घण्टा बिजुली , जता जाउ गाडीको सुबिधा, उकालो ओरालो गर्नु पर्ने ठाउमा लिफ्ट , बच्चाहरुको लागि खेल्ने बगैचा, सुबिधा माथि सुबिधा , यि सबै धान्न पुग्ने जागिर । झट्ट हेर्दा आहा ! कती रिल्याक्स जिन्दगी । कती मजाका ! एस्तो पो जिन्दगी । हो यस्तै छ प्रायको युरोप जिन्दगी । तपाईंलाई आहा लागिरहेको जिन्दगी युरोपमा भोग्नेहरु कसैले पनि आहा भनेको सुनिन मैले । यहाँको ब्यवस्थाले यि सबै सुबिधा दिएको छ मान्छेलाई तर यि सुबिधामा सुख अनुभुती गर्ने समय यहाँ कोही कसै सँग पनि छैन । आहा क्या ! आनन्द, आज त म ढुक्क छु , एस्तो पो सुख ,कसैले पनि भन्दैनन यहाँ । किनकी कसै सँग पनि त्यो अभिब्यक्ती गर्ने फुर्सद नै छैन । फुर्सद भए पनि त्यो कसैले पनि भन्दैनन र भन्न सक्दैनन । यहाँ यस्तै छ ।

जिन्दगी एउटा कथा हो हामी पात्र हौ जिन्दगीको । कुनै पलहरुमा रमाउछौ, कुनै पल दुखी हुन्छौ । कुनै काम सफल भये झै लाग्छ कुनै असफल । सlर्हो, गlर्हो , सुख, दु:ख ,आरोह,

अवरोह , मिलन, बिछोड जिन्दगीका खण्डहरु हुन । यही पलहरु भएमा नै कथा पूर्ण हुन्छ । अन्यथा अधुरो ।