बिदेशमा श्रम



को कुन देशमा छिर्न सके ? फलनाले यती कमाए ? फलनाको यतीको स्यालरी छ रे नि ?  समाजमा चलिरहेको प्रतिस्पर्धा र भलाकुसारी यस्तै छ अहिले ।  अहिले नेपाली समाजमा दैनिक रुपमा हुने गरेका भलाकुसारीहरु हुन यि । देशमा रोजगारी पाउदैन भन्ने युबा जमत ठुलो छ । सबै लाई पैसाको बिटाको खाचो छ । महिनामै हजारौं रुपैया हात पार्नु पर्नेछ । चाडैनै सम्पन्न बन्नु पर्ने छ । समाजमा उस्को भन्दा मेरो रवाफ के कम भन्ने प्रतिस्पर्धी मानसिकता बिकास हुदैछ । खेतबारी बाजै छन, काम गर्ने मान्छे छैन, अब पैसा नकमाई के खाने भन्ने चिन्ता छ ? त्यसैले त देशका हजारौं युबा दैनिक रुपमा पलायन हुँदै छन बिदेशमा श्रम बेच्न । चाहे बिद्यार्थी भिसामा होस, चाहे तालिमा गर्ने बहाना होस, चाहे पारीवारीक जमघट गर्ने भिसा होस । सबै नेपालीको मुख्य उद्देश्य बैदेशिक श्रम नै हो । पछील्लो समयमा देशमा भईरहेको अस्थीरता, बन्द, हड्ताल, राजनैतीक अन्योलता, समाजमा हुने बैदेशिक भलाकुसारीले पनि जो कुनै पनि नेपालीलाई बिदेशमा श्रम बेच्न उक्साइ रहेको छ ।

देशभित्र रोजगारीको सम्भावना न्युन भईरहेको अवस्थामा थोरै तलबको लागि भए पनि आफ्नो मात्रुभुमी छाड्न वाध्य छन अहिलेका शिक्षित युबा । जेनतेन १० +२ ब्यचलर सम्मको अध्ययन गर्‍यो । सम्बन्धित कार्यालयमा गएर पासपोर्ट बनायो अनी म्यानपावर कम्पनी खोज्न हिड्यो । हातमा +२ ब्यचलर गरेको प्रमाण पत्र र पासपोर्ट हुँदैमा कहाँ भनेको र सोचेको जस्तो काम पाइन्थ्यो र ? अरबी देशहरुमा जाने धेरै साथीले यो समस्या भोगेका छन । बरु तपाईं १० कक्षा मात्र पढ्नुस् एउटा काममा पोख्त हुनुस् । तपाईंले भनेको र सोचेको जस्तो हुनेछ भनेर अनुभवी साथीहरुले भन्ने गरेका छन । अली सम्पन्न देशहरुमा जाने हरुको पनि समस्या कम छैन । महिना भरिको तलब कोठा बहाल, बिभिन्न कर, खन्नै पर्‍यो यता उता गर्दैमा बचाउन सके थोरै सकिन्छ नत्र उस्तै हो । अनी यता नेपालमा लागेको चर्को ब्याज र रिणको पिरलो । उता काम पैसा भन्दा भन्दा जिन्दगी लखत्रान भईसकेको हुन्छ । वस्तबमा नेपाली बिदेशमा श्रम बेचेर केही पैसा जोहो गर्न सकिन्छ कि भनेर गएका हुन्छन । कालान्तरमा यो धरातल पनि बिर्सन पुग्छन कोही कोही अनी बर्वाद हुन्छन ।

नराम्रो बानी थाहा नै हुन्न त


जिन्दगी पछाडि फर्केर हेरेर चिन्तित हुनकोलागी होइन । जिन्दगी अगाडी बढाउनको लागि हो । जहाँ समस्या, चुनौती र सम्भावनाहरु प्रसस्तै हुन्छन । यो यात्रामा आइपर्ने चुनौतिलाई समना गर्नको लागि हामीले बिगतमा भोगेका, सिकेका अनुभवलाई सदुपयोग गर्न सक्दछौ । बिगतको अनुभवले हामीलाई साहास, प्रेरणा, र मार्गदर्शन दिन्छ । एस्कै आधारमा हामी अगाडि बढ्छौ ।

आमा बाबुलाई अरुको बच्चाको बानी राम्रो लाग्छ, नराम्रो बानी थाहा नै हुन्न त ।
कुनै पुरुषलाई दोश्रो पुरुषको बुढी राम्रो लाग्छ , नराम्रो बानी थाहा नै हुन्न त ।
साथीहरु कती सजिलै बिदेश गएका भन्ने हुन्छ, उस्ले गरेको दौडधुम नै थाहा हुन्न त ।
उस्ले कसरी कमाएछ एती धेरै पैसा भन्ने हुन्छ, उस्ले गरेको परीश्रम नै थाहा हुन्न त ।

भर लाग्यो , डर लाग्यो

जिन्दगीको यात्रा गर्दा नटुङ्गिने डर लाग्यो
साथ दिन मेरो समिप आयौ र पो भर लाग्यो

नेपाली समाज र बढ्दो बैदेशिक रोजगार

को कुन देशमा छिर्न सके ? फलनाले यती कमाए ? फलनाको यतीको स्यालरी छ रे नि ?  समाजमा चलिरहेको प्रतिस्पर्धा र भलाकुसारी यस्तै छ अहिले ।  अहिले नेपाली समाजमा दैनिक रुपमा हुने गरेका भलाकुसारीहरु हुन यि । देशमा रोजगारी पाउदैन भन्ने युबा जमत ठुलो छ । सबै लाई पैसाको बिटाको खाचो छ । महिनामै हजारौं रुपैया हात पार्नु पर्नेछ । चाडैनै सम्पन्न बन्नु पर्ने छ । समाजमा उस्को भन्दा मेरो रवाफ के कम भन्ने प्रतिस्पर्धी मानसिकता बिकास हुदैछ । खेतबारी बाजै छन, काम गर्ने मान्छे छैन, अब पैसा नकमाई के खाने भन्ने चिन्ता छ ? त्यसैले त देशका हजारौं युबा दैनिक रुपमा पलायन हुँदै छन । बिदेशमा श्रम बेच्न ।

अधिकारको लडाई

महिन्दो वाईबा
फोनिज धादिङ केन्द्रिय प्रतिनिधि

यदी परिवर्तन चाहन्छौ भने परिवर्तनको शुरुवात आँफै बाट गर्नु पर्दछ । समय परिवर्तनशिल छ । केही पनि स्थिर छैन । अहिले देशमा प्रजातन्त्र लोकतन्त्र हुँदै गणतन्त्र संस्थागत हुन लागेको अवस्था छ । हामी आदीवासी जनजाती , हामी तामाङ, हामी गुरुङ, मगर , नेवार , राइ , लिम्बु , कुमाल भनेर मात्र अब ढुक्क हुने अवस्था छैन । पहिले हामी शोषणमा परेका हौँ र हामीलाई शोषण पनि गरेकै हो भन्ने बोध अहिले आएर अधिकांश व्यक्तीहरुले महशुस गरिरहेका छन । राज्यको नीति निर्माण तह सम्म पुग्न नसक्नु, जहिल्यै पनि हाम्रो समुदाय प्रयोग मात्र भईरहनु , गैर जनजातीको घर ब्यवहार र निती शाष्त्रमा समेत जनजातीलाई हामीले प्रयोग गर्नु पर्दछ भन्ने उल्लेख गर्नु समयको अभिसाप हो ।

प्रश्न शेरे सँग


Lady टिचरको प्रश्न शेरे सँग
"गाई सँग चार वटा म सँग दुइ वटा मात्र,के हो ?
शेरे : खुट्टा
"तिम्रो पाइन्टमाछ मेरो पेटिकोटमा छैन,के हो?
शेरे ::गोजी,पकेट
"दिउँसो ओछयानमा गर्न नमिल्ने,राती चैँ मिल्ने,के हो?
शेरे ::निन्द्रा
"केटीलाई First Time गराउँदा निकै पिडा हुन्छ,के हो?
शेरे ::कान छेडदा
"अलि-अलि छिराउँदा एकदम दुख्छ,पुरै छिर्यो भने आनन्द
आउँछ,के हो?
शेरे ::हातमा चुरा लगाउँदा Miss
"जो सँग त्यो चिज छ हातले हल्लाउँछ,छैन भने औँला हालेर
भएपनि हल्लाउँछ,के हो?
शेरे ::Tooth Brush
तपाईं पनि हाम्रो शेरे जस्तै सकरात्मक सोच राख्नुस्..

सुपर जोक्क्स कोमेडी

क्लब भनेको त थ्री स्टार जस्तोपो हुनुपर्छ, मनाङ त जिल्ला पनि हुन्छ।
चुनाव भनेको कात्तिकमै हुनुपर्छ मंसिरमा त बिहे पनि हुन्छ ।
झन्डा त हाम्रो नेपालको जस्तोपो हुन पर्छ..चार पाटे त सिगान पुछ्नी रूमाल पनी हुन्छ
केटा भनेको बुद्धिमान पो हुनु पर्छ, बलवान त खैनि पनि हुन्छ
मान्छे भएसी त इमान, इज्जत र प्रेस्टिज हुनुपर्छ, ठग्न, लुट्न र ढाँटन त नेताले गर्छन नी !!
प्रेमिका भनेको हाइटी हुनुपर्छ, डल्लो त खुर्सानी पनि हुन्छ
केटा भएपछि ह्यान्डसम हुनुपर्छ, स्मार्ट त फोन पनि हुन्छ ।
केटी भनेको Beutiful हुनुपर्छ, बुलेट त बाइक पनि हुन्छ
ब्याइफ्रेन्ड भनेको प्राइभेट हुनुपर्छ, पब्लिक त ट्वाइलेट पनि हुन्छ
साथी भनेको त 2/4 हजार दिदा पनि वास्ता नगर्ने पो हुनुपर्छ, loan त ncell ले पनि दिन्छ नि
केटी भनेको सेक्सी हुनुपर्छ, बुलेट त बाइक पनि हुन्छ
सिम भनेको त नमस्ते पो हुनु पर्छ,सेल(एनसेल)त रोटि पनि त हुन्छ
चर्चा भनेको एसएलसीको रिजल्टजस्तो हुनुपर्छ पर्चार त जेको पनि हुन्छ
मायालु धोकेबाज हुनुपर्छ …. विश्वसनीय त् कुकुर पनि हुन्छन !!
माया भनेको त साचो पो हुनु पर्छ, ताला त ढोका मा पनि हुन्छ .
कपाल घना र बाक्लो हुनु पर्छ,,,,,, मुलायम त भैसी को पुच्छर नी हुन्छ नी
छोरा भनेको डाक्टर हुनुपर्छ, पाइलट त चुरोट पनि हुन्छ!!!!!!!
“Reult भनेको त FAIL हुनुपर्छ ALL CLEAR त shampoo पनि हुन्छ “
क्लव भनेको म्यान्चेष्टर युनाइटेड हुनुपर्छ, कलेज त लिभरपुल, चेल्सी पनि हुन्छन् ।
गर्लफ्रेन्ड भनेको प्राइभेट हुनुपर्छ, पब्लिक त ट्वाइलेट पनि हुन्छ ।
छोरा भनेको डाक्टर हुनुपर्छ, पाइलट त चुरोट पनि हुन्छ!!!!!!!!!!!!
मान्छे भनेको त हसिलो पो हुनु पर्छ रसिलो त सुन्तला पनि हुन्छ !!!!!! लोल
चस्मा त Ray Ban को हुनुपर्छ POLICE त शशस्त्र पनि छ ….
चस्मा त Ray Ban को हुनुपर्छ Okey त साबुन पनि छ ….

असन्तोष दुःखको कारण हो


मानिस अचम्मको प्राणी हो, जीवन यापनका क्रममा एउटा इच्छा पुरा गर्न मरिहत्ते गर्दछ। जब उक्त इच्छा पुरा हुन्छ, अर्को इच्छा जन्माउँछ ,त्यसलाई प्राप्त गर्ने त्यस्तै सकस गर्दछ, दुःख गर्दछ र बाचुन्जले यस्तै चक्रमा जकडिएर इहलिला समाप्त गर्दछ।
इच्छा पुरा गर्यो तर सुखी कहिल्यै हुन सकेन् । श्रीसम्पती पनि जोड्यो तर रमाउन सकेन र केही इच्छा मनमै साँचेर धर्ति छोड्छ। र धार्मिक शास्त्र अनुसार अतृप्त मन लिएर अर्को जन्म लिन्छ र यसैगरि सांसारिक दुःखको भवसागरमा फस्दछ । जिन्दगी बाँच्ने तरिका नजान्दा मानिस सुख र सुविधाको बिचमै रहेर दुःखी जिवन जिउन अभिशप्त हुन्छ। त्यतिमात्र कहा हो र ? मानिस अरुको सुःख देखेर पनि दुःखी हुन थाल्दछ र त्यही पिडामा जलेर जीवन नर्क बनाउँछ। मानिसका यस्तै पिडाबाट मुक्त गराउन धर्म शास्त्रमा सरल उपाय बताइएको छ। साना देखी ठुला दुःखबाट मानिसलाइ उन्मुक्ति दिन महान धर्मग्रन्थहरुमा विशेष तर सरल सुत्र बताइएको छ ।

सधै सन्तुष्ट रहौं ।
जसरी पनि सन्तोष गरौ ।

निचोड भनेको सुखको एउटै सजिलो मन्त्र सन्तोष रहनु हो। असन्तोष दुःखको कारण हो। हर अवस्थामा जस्तै सुकै विपप्ती आइलागोस मनमा सन्तोष हुनु जरुरी छ। यो एउटै सुत्रले लोक देखी परलोक सम्म मुक्ति मिल्दछ ।

समाज हामीले बनाएका हौ समाजले हामी होइनौ !

मानिसको जन्म न धनी न गरीब न दुखी म सुखी न दलित न ब्राम्हण न जनजाती को रुपमा हुन्छ । मानिस केवल मानिस नै भएर जन्मने हो । हामीले बनाएका  कार्य ब्यवस्ता अनी हामीले निर्माण गरेका रितिरिवाज भाषा धर्म सन्स्क्रिती अनी हामीले बनाएका समाजले हाम्रो दैनिक जीवनमा प्रत्यक्ष प्रभाव पारीरहेको हुन्छ । वास्तबमा समाजमा घटिने जतिपनी घटनाहरु छन ति सम्पूर्ण परिस्थीती हामीले निर्माण गरेका हौ । र कालान्तरमा हामीलाई नै ति घाटना क्रमले हामीलाई घुमाइ रहेको हुन्छ । हामी समयको रफ्तार सँगै जीवनको भुमरुमा फस्दै गैरहेका हुन्छौ ।

ब्राम्हण छेत्री बैस्य शुद्र । यो बर्गीकरण कस्ले गर्‍यो र किन गर्‍यो त ? मनन गर्नु पर्ने बिषय छ । हामीले स्कुल पढ्दा श्री ५ प्रिथ्बी नारायण शाहले